Portugal

 Deil, 7 oktober
Na het vorige bericht hebben we niet veel meer gefietst 😊.
Aan het einde schreef ik al dat we richting het noorden zouden gaan. Dat klopte wel, want we hadden een vlucht naar Eindhoven staan.........
Eind september zijn we thuis gekomen. Na 22 duizend kilometer gereden te hebben, staan onze fietsen nu nog in de dozen in de garage. Jasper is al weer aan het werk en ik ben druk aan het solliciteren. Het is bijna eng hoe snel alles weer gewoon en vertrouwd is en het eigenlijk gelijk toch ook niet is.
Wat is een jaar snel voorbij gegaan, wat hebben we een mooie dingen gezien en mooie dingen meegemaakt. Wat is het moeilijk om zo'n ervaring te delen en uit te leggen wat dit zo bijzonder voor ons maakt. Ja, we staan dan eigenlijk altijd vroeg op. Ja, het is eigenlijk best saai als we onze dagelijkse routine uitleggen, want we doen elke dag hetzelfde. Maar wat is het lekker om buiten te zijn, fietsen is bijna mediterend, heerlijk om bezig te zijn, Wat zijn die ontmoetingen interessant. Wat is de natuur overweldigend. Hoe geweldig is het om dit alles samen te kunnen beleven en delen. Hoe fijn is het om geen rekening te hoeven houden met agenda's. En wat zijn sommige landen bijzonder en speciaal.
Cultureel gezien was voor mij Japan echt het hoogtepunt. Qua natuur hebben we  heel veel mooie dingen gezien in China, Taiwan, Japen en zeker ook Alaska en Canada. Mooie ontmoetingen, zoals met onze fietsvrienden in Thailand. Wat was het ontzettend leuk om die week samen te zijn en samen te fietsen en vooral ook het speciale van fietsreizen te kunnen delen.
We hebben ook geen ongelukken met zware schade gehad, de fietsen hebben het goed gehouden, geen dokters of tandartsen hoeven bezoeken. Wat een geluk hiermee deze reis!
En na een heel warm ontvangst door onze fijne buren startte het 'leven' weer. Dit is dan ook het laatste bericht van deze reis.

 
Portugal, 22 september
Wat is Portugal relaxed! Het begon met een valse start. Onze bagage was niet meegekomen uit Toronto. Daar hebben we 4 dagen op moeten wachten. Nu was Lissabon echt geen slechte plaats om te wachten, maar we werden toch wel wat nerveus.
Gelukkig kwamen de fietsen en overige bagage wel. En na alle uitzichtpunten in Lissabon gehad te hebben, de jetlag er een eind uitgeslapen was, konden de fietsen in elkaar gezet worden.
De laatste keer dat we in Portugal waren, was meer dan 20 jaar geleden. We herkennen niet heel veel meer trouwens. En ja, er zijn veel meer toeristen, maar toch is het ook hier makkelijk te ontlopen. Je gaat even het binnenland in en dan zie je niemand meer. Ook geen fietsers meer trouwens. De elektrische fiets doet zijn opmars hier en we zien regelmatig georganiseerde groepen op deze fietsen. Maar zodra het echt klimwerk begint, zijn ze niet meer daar.
Specifiek voor Portugal zijn toch wel de leuke dorpjes, kerkjes, rollende heuvels, overal cafeetjes en in alle dorpen en steden de koppelstenen in het centrum. De mensen zijn heel vriendelijk en gastvrij. De koffiecultuur is hier nog helemaal aanwezig, de bica (espresso) en een pastel de nata vormen het favoriete ontbijt.
De tweede dag fietsen rijden we naar Cabo da Roca. We rijden door allemaal bossen met eucalypthus. Lekker, zeggen we, ruikt heerlijk. Toch blijkt deze lekker ruikende boom hier voor wat veranderingen te zorgen. Deze boom heeft wortels die net een spons zijn en zorgt dus voor uitdroging, wat weer bosbranden veroorzaakt. De bomen zelf branden ook erg makkelijk. En over die lekkere geur, muggen vinden dat niet, maar ook andere flora doen het niet goed bij die geur De boom verdringt dus de inheemse planten en het enthousiasme voor deze boom neemt dan ook snel af.
En zelfs na een jaar fietsen schatten wij de fietsdag nog wel eens verkeerd in: google-maps gaf ons ook hele andere informatie. De 90 kilometer werd 120 kilometer en het was geen 1000 meter klimmen, maar bij 2000. Pfff, wat een dag met bijna 40 graden. En ondanks de verkeerde inschatting, was het wel erg mooi.
Op een enkel oud spoortraject zijn hier fietspaden aangelegd, die door Dao-vallei is het populairst, die is ook mooi. Met andere trajecten zijn ze nog bezig.
De belangrijkste rivieren van Portugal hebben we gezien: de Taag, Dao, Douro (erg mooie vallei bekend van de wijnen) en de Mondego. Mooie steden, zoals Porto en Coimbra. Maar juist ook de plaatsjes tussendoor, waar niet alle toeristen zitten (want die gaan toch meestal allemaal naar dezelfde plekken, zoals Obidos en Sintra), daar zie je het echt Portugese leven nog. Aan de ene kant modern, maar ook nog heel traditioneel en af en toe heel ouderwets.  Veel familierestaurantjes, geen spannend eten, maar wel gewoon een eerlijke keuken met degelijk eten, geroosterd vlees of vis met daarbij aardappels en een salade, dat eten we het meest. 
Afstanden zijn hier veel kleiner dan in Alaska en Canada en er is hier veel meer te zien. We doen het dan ook wat rustiger aan. Hier ook leuke terrasjes waar we van genieten, lekker wijn, kaasjes, olijven, heerlijke gegrilde vis en natuurlijk de zon en mooie standen. Het voelt hier als vakantie............
En na Portugal en met ruim 22 duizend kilometer op de teller, is het tijd voor de volgende bestemming: we gaan verder naar het noorden.